ยินดีที่ได้รู้จัก กระเป๋าใบใหม่กับแอร์ป้ายแดง

สวัสดีจ้ะ ฉันเป็นกระเป๋าเดินทางสีดำยี่ห้อ Samsonite ที่ถูกผลิตออกมาเพื่อแอร์โฮสเตสของสายการบินอาหรับแห่งหนึ่ง รูปร่างหน้าตาของฉันก็เหมือนกับกระเป๋าเดินทางธรรมดาทั่วไป คล้ายกล่องสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีดำขนาด มีหูและล้ออีกสองล้อ

 

ฉันตั้งใจแล้วว่า แม้ฉันจะไม่ได้ตั้งใจเกิดมาเป็นกระเป๋าเดินทางของแอร์โฮสเตส แต่ฉันก็จะอดทนทำงานจนหมดอายุการใช้งานของฉัน ให้ผู้ผลิตภูมิใจในกระเป๋าธรรมดาๆ อย่างตัวฉันนี่หละ

 

วันนี้เป็นวันแรกที่ฉันจะได้เจอกับเจ้าของของฉัน เขาจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงนะ หน้าตาเป็นอย่างไร แล้วจะดูแลฉันอย่างทะนุถนอมไหม กังวลจังเลย

 

พวกเราชาวกระเป๋า Samsonite รุ่นลูกเรือทั้งหมดจำนวนกว่าร้อยใบ ถูกเรียงตั้งอยู่บริเวณโถงตึก “โรงเรียนเตรียมแอร์วิทยาลัย” หรือที่บรรดาลูกเรือเรียกกันว่า Training College ที่หูหิ้วของกระเป๋าแต่ละใบมีป้ายชื่อแขวนบอกว่าเจ้าของของพวกเราชื่ออะไร

 

แต่ฉันมองไม่เห็น แย่จัง ฉันมองไม่เห็นชื่อเจ้าของ จึงได้แต่รอว่า หน้าตาเจ้าของฉันจะเป็นอย่างไร

 

พวกเรารออย่างใจจดใจจ่อ ตื่นเต้นแต่ไม่แสดงอาการ และในที่สุดเหล่าแอร์โฮสเตสและสจ๊วตป้ายแดงทั้งหลายก็เดินมาหากระเป๋าเดินทางที่มีชื่อตัวเองติดอยู่

 

คนไหนนะ เจ้าของฉัน?

 

รอแล้วรอเล่า…

ก็รอแล้วรออีก…

 

“นี่ไง กระเป๋าเรา” เสียงแอร์สาวคนหนึ่งดังขึ้น

 

และแล้วเธอก็จับหูหิ้วของฉันยกขึ้น เธอตรวจสอบสภาพตัวฉันทั้งใบ แล้วก็ลากฉันออกไปจากกลุ่มเพื่อนๆ รุ่นเดียวกัน ฉันรู้สึกได้ถึงมือเล็กๆ ที่เปี่ยมไปด้วยความกล้าหาญของเธอ และฉันเองก็รู้สึกภูมิใจที่จะได้ร่วมงานกับเธอ “เจ้านายของฉัน”

 

และนั่นก็เป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันต้องลาจากเพื่อนกระเป๋ารุ่นเดียวกันทั้งหมดร้อยกว่าใบ พวกเราต่างแยกย้ายออกไปทำหน้าที่ของแต่ละใบ

 

ปล. หลังจากที่เจ้านายวางฉันไว้ในตึกเพื่อออกไปคุยกับเพื่อนๆ แอร์ของเธอที่หน้าประตู เธอหายไปไม่นานมาก แต่พอเธอเดินกลับมา เธอกลับหาฉันไม่เจอ ทั้งที่ฉันก็ยืนอยู่ที่เดิมที่เธอวางเอาไว้แต่ต้น ฉันเริ่มหวั่นใจว่าเราจะไปกันรอดไหม เธอจะดูแลฉันได้ดีแค่ไหน แต่ไม่ว่าอย่างไรฉันจะดูแลเสื้อผ้าของเธอที่อยู่ในตัวฉันให้ดีที่สุด ฉันสัญญาว่าจะเป็นกระเป๋าที่ดี ฉันจะอดทน

 

 

เมื่อกลับถึงบ้าน เจ้านายของฉันจัดแจงตั้งล็อคเพื่อปกป้องตัวฉัน ติดสติ๊กเกอร์บนล้อเพื่อให้ฉันดูแตกต่างจาก

เพื่อนๆ กระเป๋าใบอื่น ฉันเริ่มคุ้นเคยกับเธอมากขึ้น และมั่นใจว่าเธอจะดูแลฉันเป็นอย่างดี

 

“นี่เธอ นี่ๆ ฉันอยู่นี่”

เสียงดังมาจากมุมห้อง

“ฉันอยู่นี่ กระเป๋าลากเอง มองมาทางนี้สิ”

 

เมื่อมองไปก็เห็นกระเป๋าลากขนาดเล็กตั้งอยู่ ที่กระเป๋ามีสติ๊กเกอร์เขียนว่า NIHON ถามไปถามมาจึงรู้ว่าเป็นชื่อที่เจ้านายตั้งให้เธอ ฉันเริ่มรู้สึกน้อยใจที่เจ้านายยังไม่ตั้งชื่อให้ฉันเลย

5eadcb763f41770cb1f984e9_800x0xcover_6kXV5WIM

Source: https://jessicasjourneywithemirates.com/2015/09/16/my-emirates-timeline/

เกี่ยวกับ crewabs

ที่แห่งนี้เป็นพื้นที่ให้ความรู้ สร้างฝัน มอบความหวังและกำลังใจให้กับคนที่อยากติดปีกเป็นลูกเรือ บ่อยครั้งที่เราเห็นภาพว่าแอร์สจ๊วตต้องสวย หล่อ เก่ง เกิดมาก็เพอร์เฟ็คเลย แต่Crewabsเองขอเปลี่ยนความเชื่อเหล่านั้นโดยใช้ตัวเองเป็นตัวอย่างค่ะ . ไม่จำเป็นต้องสวยหล่อราวกับนางฟ้า ไม่จำเป็นต้องเกิดมาเก่งแต่เกิด Crewabsเชื่อว่าคนเราไม่มีใครเพอร์เฟ็คและไม่มีใครเก่งหรือดีแบบสุดๆ เราทุกคนมีเสน่ห์ในแบบของเรา จุดที่สำคัญคือเราต้องมองให้ออกและพรีเซ็นต์จุดเด่นในตัวให้เป็น เราก็จะสวยหล่อและเก่งในแบบของเราได้ . ที่โรงเรียนCrewabsเราNo Pre-screen เปิดรับน้องๆที่สนใจทุกคนเข้ามาเรียนได้โดยไม่มีการคัดเลือกสกรีนหน้าตา ส่วนสูง หรือระดับภาษาว่าต้องเก่งแค่ไหน เหตุผลก็เพราะดั่งที่บอกไป ขอแค่เปิดใจและสู้ เท่านี้เพียงพอค่ะ . Crewabsพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า ไม่ต้องสวย หล่อ เก่งแต่เกิด ก็ติดปีกได้ เชิญกดชมรูปน้องๆนักเรียนติดปีกในอัลบั้มรูปinspirationได้เลยค่ะ "แล้วเราคงได้เจอกันในคลาสนะ เหล่าสจ๊วต สจี และแอร์วอนนาบีของพี่ทุกคน"

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s